We staan in het Tropenmuseum. Ik ga graag naar een zaaltje waar allerlei opgezette dieren staan. In een vitrine staat een wassen beeld van Georg Rumphius. (Ik heb het hele internet afgezocht naar een plaatje van dat beeld, maar het is niet te vinden. Over twee weken werk ik in het Tropenmuseum en zal ik zelf een foto nemen om deze lacune aan te vullen. Onderstaand plaatje is een indicatie.)

Het wassen beeld is zeer levensecht. De afgebeelde man, een Duitse botanicus uit de Gouden Eeuw, is blind. Hij betast een schelp. “Hij kijkt met zijn vingers meester!”

Ik ga door met de les en laat de tand van een narwal zien en vertel de legende van de eenhoorn. Deze legende zou zijn bedacht om de herkomst van zulke tanden te verklaren. De kinderen vinden het een spannend verhaal.

Bij het weglopen naar een volgende zaal plots een opmerking van een meisje met roze brilletje. Duidend op de levensechtheid van het beeld van Rumphius zegt ze: “Het lijkt wel of hij bijna afhankelijk wordt.” Ik kijk haar vragend aan. Ze kijkt een beetje hulpeloos terug. “Ja,” zeg ik, “dat vind ik ook.”